Саҳобалар ҳаётидан лавҳалар - Forum
Регистрация | Вход
[ Новые сообщения · Участники · Правила форума · Поиск · RSS ]
Страница 1 из 11
Forum » So'zlashuv maydonchasi / Беседка » Islomiy.... » Саҳобалар ҳаётидан лавҳалар
Саҳобалар ҳаётидан лавҳалар
АнгелочкаДата: Payshanba, 2009-04-16, 14:03:32 | Сообщение # 1
Admin Yordamchisi (AY)
Группа: Портал Патрул Модератори (ППМ)
Сообщений: 583
Награды: 11
Репутация: 11
Статус: Ketgan
Умар ибн Хаттоб разияллоҳу анҳу Набий саллаллоҳу алайҳи васалламдан ривоят қилади: “Маййит, унга дод вой солиб, кўз ёш тўкилса, қабрида азобланади”.(Имом Бухорий ва Имом Муслим ривояти)
Бу борада ибн Аббос ва Умар ибн Хаттоб разияллоҳу анҳумо ҳамда бошқаларнинг фикри икки хил бўлган. Баъзилари маййит аҳлининг йиғиси сабабидан азобланади, деса, бошқалари, маййитга аҳлининг йиғиси туфайли азоб берилмайди, гуноҳ йиғлаганларнинг ўзларига бўлади, деган.
Абу Мусо Ашъарий Набий саллаллоҳу алайҳи васалламдан ривоят қилади: “Албатта, маййит тирикларнинг: “Воҳ ёрдамчим, воҳ ҳимоячим, воҳ мададкорим, воҳ ғамхўрим”,деб йиғлашлари сабаб азобланади. Маййитга: “Сен унинг ёрдамчисимисан?! Сен унинг ғамхўримисан?!” деб қаттиқ ушланади (яъни сўроққа тутилади)” (Ҳоким ривояти. Санади саҳиҳ, деган). Мазкур ҳадисни қуйидагиси қувватлайди. Абу Мусо ривоят қилади: Набий саллаллоҳу алайҳи васаллам дедилар: “Қайси бир маййит ўлганидан кейин унинг йиғловчиси туриб, вой тоғим, вой суянчиғим, деса ёки шунга ўхшаш гапларни айтса, албатта, унга икки фаришта вакил қилиниб, қулоғининг тагига уришади ва: “Шундоқ бўлган эдингми?!”, дейишади (Термизий ва Аҳмад ривояти).
Абу Саид Худрийдан ривоят қилинишича, Расули Акрам саллаллоҳу алайҳи васаллам дод солиб йиғлагувчи аёлни ва унга қулоқ тутувчини лаънатлаганлар (Абу Довуд ривояти).
Абу Мусо Ашъарий ривоят қилади: Набий саллаллоҳу алайҳи васаллам дедилар: “Жоҳилият ишларидан тўрт нарсани умматим тарк қилмайди: ота боболари билан фахрланиш, насабларга тил текказиш, юлдузлардан ёмғир сўраш, овоз чиқариб йиғлаш”, дедилар. Яна у зот: “Агар дод-вой солиб йиғловчи аёл ўлимидан олдин тавба қилмаса, қиёмат куни устида қатрондан бўлган лозим ва қичитқидан бўлган кўйлак билан тирилтиради”, дедилар (Имом Муслим ривояти).
Абу Саиддан ривоят қилинади: Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи васаллам дедилар:“Чаккаларига уриб, кийимларини йиртувчи, ҳамда жоҳилият дуоси билан дод-вой солувчи биздан эмас” (Имом Бухорий, Имом Муслим ривояти). Тушунган одам учун бу жуда оғир гап. Пайғамбаримиз саллаллоҳу алайҳи васалламнинг “Биздан эмас”, деганлари “ у мусулмон эмас, ўзини мусулмонлардан санамасин”, деганларидир. Одатда йиғловчи аёллар йиғи давомида сочларини ёйиб, чаккаларига уриб ва ҳакозо ҳаракатлар билан кўпчиликнинг диққатини тортадилар. Ҳадисда айтилаётгандек, бу иш ўша одамнинг ҳатто Ислом динидан чиқиб қолишига сабаб бўлар экан.
Ҳузайфа разияллоҳу анҳу ўлими яқинлашганда шундай деган: “Агар мен ўлсам, ҳеч кимга хабар берманглар. Чунки мен учун дод-вой солиб йиғлашларидан қўрқаман. Зеро, Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи васаллам дод-вой солиб, овз чиқариб йиғлашдан қайтарганларини эшитганман” (Термизий, Ибн Можа ва Байҳақий ривояти).
Ҳаким ибн Қайс ривоят қилишича, Қайс ибн Осим шундай деган экан: “Вафот этсам, менинг ҳаққимга дод-вой солиб, овоз чиқариб йиғламанглар. Чунки Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи васаллам ҳам овоз чиқариб йиғламаганлар” (Насоий ривояти).

Қайс ибн Осим иши мақтовга лойиқдир. Ҳақиқий мўъмин ўлими олдидан яқинлари ва фарзандларига ўлимидан сўнг овоз чиқариб йиғламасликларини қаттиқ тайинлаб кетади.
Юқоридаги ҳадисларни ўқигач, киши ўлим пайтида умуман йиғлаши мумкин эмасми, деган ҳақли савол пайдо бўлади. Ўлим – улкан мусибат. Яқинларидан жудо бўлиш, ота-онаси ёки оға-иниларидан айрилиш ҳар қандай одамни ҳам йиғлатади, кўзини намлатади. Эътибор берган бўлсангиз, барча ҳадисларда “овоз чиқариб, дод-вой солиб”, ибораси ишлатилмоқда. Яъни, маййит ҳаққига қатъиян мумкин эмас. Лекин овозини пастлатиб, оҳиста йиғлаш жоиз. Ислом дини инсоннинг бу ғаризаси (ҳохиш, талаби)ни ҳам инобатга олган ва бундай йиғига рухсат берган. Бу нарса Пайғамбарлар саййиди Муҳаммад саллаллоҳу алайҳи васаллам ҳаётлари мисолида содир бўлган. Анас ибн Молик ривоят қилади: “...Набий саллаллоҳу алайҳи васаллам Иброҳимни олиб ўпдилар ва ҳидладилар. Сўнг унинг олдига жон бераётганда кирдик. Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи васалламнинг кўзларидан ёш оқа бошлади. Шунда Абдураҳмон ибн Авф у зотга: “Сиз-а! Эй Расулуллоҳ!”, деди. У зот: “Бу раҳматдир”, дедилар ва яна йиғладилар. Сўнгра у зот: “Албатта кўз йиғлайди, қалб маҳзун бўлади, бироқ биз фақат Роббимиз рози бўладиган нарсаларнигина айтамиз. Биз сендан айрилганимиздан жуда ҳам хафамиз, эй Иброҳим”, дедилар” (Бухорий, Муслим, Абу Довуд ривояти).
Мулоҳаза қолдира олиш учун сайтга киринг ёки рўйхатдан ўтинг.
http://www.shaxrisabz.ucoz.ru/index/3-0

 
Forum » So'zlashuv maydonchasi / Беседка » Islomiy.... » Саҳобалар ҳаётидан лавҳалар
Страница 1 из 11
Поиск: